Z ostatniej chwili

Ból psychosomatyczny - to, co twoje ciało mówi ci

Czy zdarzyło Ci się kiedyś doświadczyć bólu brzucha przed pójściem na ważną rozmowę kwalifikacyjną, bólu pleców podczas pracy w zbliżającym się terminie lub napięciowego bólu głowy, gdy czułeś się przytłoczony? Możliwe, że doświadczasz bólu fizycznego spowodowanego częściowo przez stresującą sytuację.

To stanowisko jest pierwszym z serii, która pomoże Ci zredukować ten rodzaj bólu nazywany "bólem psychosomatycznym", ponieważ dotyczy on zarówno umysłu ("psychiki") jak i ciała ("soma").

Ból psychosomatyczny jest rzeczywisty i w pewnym momencie wpływa negatywnie na prawie każdego. W niektórych przypadkach emocje mogą wywołać objawy w układach motorycznych i sensorycznych, takie jak bezsenność, osłabienie i migreny - bez wywoływania jakichkolwiek wymiernych zmian fizjologicznych w organizmie. Innym razem, ból psychosomatyczny prowadzi do wymiernych zmian fizjologicznych, takich jak wrzody, zespół jelita drażliwego i skurcze mięśni. Ból psychosomatyczny może powodować przewlekłe problemy zdrowotne wpływające na samopoczucie i wydajność pracy.

Konkretnie, podamy Państwu:

  • Narzędzia, które pomogą Ci uświadomić sobie czynniki wyzwalające, które mogą powodować ból psychosomatyczny
  • Strategie, które pomogą ci zmniejszyć ból psychosomatyczny
  • Wskazówki, w jaki sposób można wdrożyć powszechne zabiegi zmniejszające ból w codziennej rutynie

Na początek, to stanowisko da Ci głębsze zrozumienie bólu psychosomatycznego, a także tego, jak stres, pozostawiony bez opieki, może prowadzić do wielu problemów fizycznych.

Szczególnie uważnie przyjrzymy się temu zagadnieniu:

  • W jaki sposób ból jest sposobem naszego ciała na powiedzenie nam, że coś jest nie tak.
  • Kroki mające na celu określenie, co twój ból mówi ci i jak na to zareagować, oraz
  • Jak świadomość przyczyn stresu może pomóc w zapobieganiu przyszłym bólom psychosomatycznym

Stanowisko to opiera się na ponad 30 pracach dotyczących zaburzeń psychosomatycznych, stresu, świadomości emocjonalnej i chronicznego bólu, zaczerpniętych z psychologii i medycyny.

Ból: sposób, w jaki ciało chwyta Twoją uwagę

Aby zrozumieć ból psychosomatyczny, należy najpierw zrozumieć, dlaczego odczuwamy jakikolwiek ból. Ból jest zazwyczaj przydatny - przykuwa naszą uwagę, mówi nam, że coś jest nie tak, więc może powinniśmy coś z tym zrobić. Ból każe wyciągnąć rękę z palnika, odpocząć po złamaniu kostki lub nie jeść już nigdy więcej tych trujących jagód.

Problem z bólem psychosomatycznym polega na tym, że czasami nie jest jasne, co Twój ból Ci mówi. Na przykład napięciowy ból głowy nie oznacza, że coś fizycznie atakuje twoje czoło, ale raczej, że możesz czuć się zestresowany, przytłoczony lub zmęczony.

Jeszcze bardziej zagmatwany, psychosomatyczny ból może być w rzeczywistości Rozpraszający od prawdziwej podstawowej kwestii: chronicznego stresu, traumy z przeszłości, lub niekomfortowe emocje.

Wczesna hipoteza sugeruje, że ból psychosomatyczny pojawia się, gdy ludzie próbują uniknąć bólu psychicznego poprzez "przekształcenie" go w ból fizyczny.

Nowsze hipotezy sugerują, że ból psychosomatyczny zaczyna się od urazów fizycznych, ale ból fizyczny utrzymuje się lub jest odczuwany bardziej intensywnie, ponieważ ludzie używają bólu fizycznego, aby uniknąć konfliktu psychologicznego.

Reakcja na twój ból psychosomatyczny

Więc następnym razem, gdy poczujesz ból, jak ustalisz, co ci to mówi? Następnie przejdziemy do kilku prostych kroków, aby to ustalić.

Krok 1: Sprawdź, czy nie ma fizycznej składowej

Oczywiście ważne jest, aby wykluczyć wszelkie fizyczne przyczyny bólu. Nawet niektóre choroby, które mają korzenie psychologiczne, mogą mieć składniki fizjologiczne, takie jak wrzody lub migreny, które mogą być częściowo złagodzone przez tradycyjną medycynę.

Krok 2: Sprawdź, czy nie występują emocje i życiowe czynniki stresogenne

Jeśli nie ma wyraźnej fizycznej przyczyny bólu (lub jeśli ból utrzymuje się pomimo leczenia), należy rozważyć, czy może to być związane z życiowymi czynnikami stresogennymi lub negatywnymi emocjami. Pierwszym krokiem w zmniejszaniu i zapobieganiu bólu psychosomatycznego jest uświadomienie sobie swoich negatywnych emocji i czynników je wywołujących.

Zastanów się, czy czujesz jakieś emocje - i nazwij je. Krótko mówiąc, emocja jest:

  • Intensywne i krótkotrwałe uczucie,
  • Spowodowane przez ocenę (rzeczywistego lub wyobrażonego) zdarzenia, które jest ważne,
  • Przygotowanie organizmu do reakcji lub zwrócenia uwagi na zdarzenia

Objawy psychosomatyczne pojawiają się, gdy emocjonalna erupcja jest nieuchronna, więc naszym celem będzie rozbrojenie negatywnych emocji, zanim będą mogły się one uformować. Na szczęście napisaliśmy już obszerny moduł dotyczący regulacji emocji, który może pomóc w uświadomieniu sobie swoich emocji i dać ci narzędzia do radzenia sobie z emocjami w pozytywny sposób.

Pierwszy krok polega na rozpoznaniu tych negatywnych emocji i przełożeniu ich na słowa. Jest to niezwykle ważne, ponieważ badanie wykazało, że 59% nastolatków, którzy doświadczają uporczywego bólu somatycznego (tj. psychosomatycznego), ma wyższy poziom aleksytymii lub trudności z umieszczeniem słów w uczuciach, w porównaniu ze zdrową młodzieżą.

Wczesne wykrycie objawów emocji daje szansę na zapobieganie powstawaniu negatywnych emocji i zmniejszenie ich uszkodzeń. Poświęć więc chwilę i zadaj sobie pytanie:

  • Co ja czuję? Bicie serca, zagłębienie w żołądku, napięte mięśnie?
  • Jak określiłbym emocje, które się pojawiają? Gniew, strach, niepokój, smutek, zazdrość, frustracja, coś jeszcze?

Pomyśl o stresujących standardach lub wydarzeniach w twoim życiu. Współcześni pracownicy borykają się z niezliczoną ilością stresujących czynników. Stres i negatywne emocje idą w parze, ponieważ wyższe poziomy stresu wydają się przewidywać zwiększone negatywne emocje takie jak frustracja, złość i niepokój.

Nie jest zaskoczeniem, że znane są przypadki stresu, które poprzedzają znaczne nasilenie bólu w dolnej części pleców u pacjentów z bólem w dolnej części pleców bez wyraźnej przyczyny organicznej (tj. psychosomatycznej), oraz że osoby wykonujące stresującą pracę. Na przykład policjanci zgłaszają objawy psychosomatyczne (np. bóle głowy, niestrawność, bóle brzucha) i schorzenia (np. nadciśnienie tętnicze, wrzody, zapalenie okrężnicy) z większą częstotliwością niż przeciętna populacja ogólna.

To nie tylko nasza praca może prowadzić do stresu. Największym źródłem jest najczęściej my sami. Ten samoistny stres pochodzi z pewnych celów i kamieni milowych, które sobie wyznaczyliśmy, takich jak ukończenie studiów przed ukończeniem 22 roku życia, posiadanie dzieci przed 35 rokiem życia, czy bycie bogatym przed 50 rokiem życia.

Nawet małe cele, takie jak ukończenie projektu przed końcem dnia lub czytanie książki przed końcem następnego tygodnia, mogą (niepotrzebnie) wywrzeć na nas poważną presję.

Zacznij więc od odłożenia minuty na zastanowienie się, co może dodawać stresu do twojego życia. Wspólne przykłady obejmują:

samonapędzające się wewnętrzne naciski, aby dostosować się do ideałów, takich jak

  • Bądź idealnym pracownikiem
  • Bądź idealnym współmałżonkiem
  • Osiągnięcie określonych kamieni milowych (np. posiadanie domu o 30 lat, rodziny z dwójką dzieci o 40, udanej firmy o 50)

naciski zewnętrzne, takie jak

  • Finansowe (nie)bezpieczeństwo
  • Praca (w)bezpieczeństwo
  • Kwestie zdrowotne
  • Presja rodzinna (np. problemy małżeńskie, opieka nad dziećmi/rodzicami)
  • Presja rozwojowa (np. starzenie się, grożenie śmiercią)

lub wspomnieniami wcześniejszych stresujących wydarzeń, takich jak

  • Problemy w relacjach z członkami rodziny lub romantycznymi partnerami w przeszłości
  • Przerażające lub smutne doświadczenia w dzieciństwie
  • Uczucia gniewu, frustracji, czy poczucia winy, które nigdy do końca nie ustąpiły.

Krok 3: Odszyfrować, która część stresora jest zewnętrzna, a która wewnętrzna.

Stresory życiowe to zwykle splątany bałagan wpływów zewnętrznych i wewnętrznych. Bardzo rzadko spotyka się stresor życiowy, który jest wyłącznie zewnętrzny lub wyłącznie wewnętrzny. Weźmy na przykład stres w miejscu pracy. Duża część może być spowodowana dużą presją w pracy, trudnymi kolegami lub trudnym szefem, ale znaczna część może być również spowodowana twoimi własnymi oczekiwaniami co do tego, jak powinieneś się zachowywać lub gdzie powinieneś być w swojej karierze w porównaniu z rówieśnikami.

Ważne jest, aby mieć jasne rozróżnienie, ponieważ zewnętrzne czynniki stresogenne są traktowane inaczej niż wewnętrzne czynniki stresogenne.

Krok 4: Zajmij się swoimi zewnętrznymi stresorami

Zewnętrzne stresory występują w wielu różnych formach. Bez względu na to, czy jest to twój szef, który spodziewa się mieć raport do końca tygodnia, czy też masz stres finansowy, ponieważ masz rachunki do zapłacenia, wspólnym mianownikiem jest to, że są to oczekiwania wobec czegoś, co musisz spełnić.

Chociaż trudno jest mieć jasne podejście do cięcia dla wszystkich zewnętrznych czynników stresogennych, istnieją pewne wskazówki, jak zmniejszyć ich presję.

Należy zaangażować się w jasną komunikację na temat możliwości spełnienia tych oczekiwań. O ile trudno jest się pogodzić z brakiem możliwości spełnienia oczekiwań, o tyle jasne przekazanie ich do źródła (np. szefa lub kolegi) zaktualizuje te oczekiwania, co oznacza, że możliwe jest spełnienie bardziej osiągalnych oczekiwań. Pilność jest kluczowa, ponieważ im szybciej zmienisz oczekiwania, tym więcej czasu pozostało Ci na znalezienie alternatywnego rozwiązania.

Nie obawiaj się prosić o pomoc. Podczas gdy w czasie stresu i niepokoju możesz czuć, że jesteś sam, to zazwyczaj tak nie jest. Stres może uczynić nas ślepymi na możliwości, które są wokół nas. Być może utknąłeś w projekcie i nie możesz znaleźć rozwiązania, podczas gdy Twój kolega ma doświadczenie z tego typu problemami. A może nawet brakuje Ci środków, aby spełnić oczekiwania, co może mieć miejsce w przypadku problemów finansowych.

Nie wolno Ci bać się prosić o pomoc. Zostaliśmy wychowani na samowystarczalnych i niezależnych, i może mieć się wrażenie, że prośba o pomoc zaszkodzi relacjom, jakie mamy z drugą osobą, ale wydaje się, że jest odwrotnie. Ludzie mają tendencję do bycia życzliwszymi dla ludzi, którym pomogli, ponieważ nasz mózg racjonalizuje pomocne zachowanie tak, jak jest to robione tylko dla ludzi, których lubimy. Proszenie o pomoc faktycznie wydaje się wzmacniać związek. Więc kiedy czujesz, że nie możesz sprostać oczekiwaniom, poproś o pomoc.

Krok 5: Zwalczanie wewnętrznych czynników stresogennych

Stresory wewnętrzne, w przeciwieństwie do stresorów zewnętrznych, wywodzą się z oczekiwań, które sobie narzucamy. Podczas gdy dotknięci zewnętrznymi źródłami, takimi jak rówieśnicy, główne źródło stresorów pochodzi z Twoich własnych oczekiwań wobec siebie. Dlatego też strategie radzenia sobie z wewnętrznymi czynnikami stresogennymi zaczynają się od patrzenia na ciebie jako na osobę.

Oceń, czy jesteś "perfekcjonistą"? Stresory życiowe mogą być szczególnie trudne dla osób, które są "perfekcjonistami". Trzymanie się standardów, które nigdy nie są do końca osiągalne i kompulsywne dążenie do osiągnięcia tych zbyt wysokich standardów nie jest zdrowym lub adaptacyjnym sposobem na funkcjonowanie (oto ramy walki z twoim perfekcjonizmem przy okazji). Pomimo pochwał, jakie możesz otrzymać od swojego pracodawcy lub innych osób, perfekcjonizm zazwyczaj prowadzi do braku satysfakcji, napięcia, samokrytyki i presji czasu (ponieważ zawsze jest więcej do zrobienia).

Zrób ten szybki test online, aby sprawdzić, czy to może się dla ciebie stać.

Bądź logiczny w stresie, który sam sobie narzucasz. Jeśli chcemy poradzić sobie ze stresem własnym, najpierw musimy umieć odróżnić presję zewnętrzną od presji własnej. Nie każda presja jest bez powodu. Wyznaczenie sobie celu, aby zakończyć projekt do końca dnia, ponieważ trzeba go oddać w ręce klienta, jest rzeczywiście ważnym źródłem presji i nie powinno być traktowane lekceważąco. Wyznaczenie sobie celu, aby zakończyć projekt do końca dnia, ponieważ uważasz, że musisz być najlepszym pracownikiem w swoim dziale, z drugiej strony, nie gwarantuje tego samego poziomu stresu.

Pierwszym krokiem jest więc ocena, czy presja, którą czujesz, pochodzi z zewnętrznego źródła (np. od szefa, klienta), czy też z wyznaczonego przez Ciebie celu.

Następnie należy sporządzić listę korzyści, które są związane z celem. Na przykład, co zyskuję dzięki temu, że jestem najbardziej efektywnym pracownikiem działu?

  1. Otrzymam wyższą ocenę od szefa.
  2. Być może bardziej prawdopodobne jest, że będzie się kwalifikował do awansu

Następnie zrób listę konsekwencji, które są związane z celem. Na przykład, ile mnie to kosztuje, aby osiągnąć ten cel?

  1. Pracuję pod dużą presją
  2. Brak mi snu z powodu stresu
  3. Mam mniej czasu na moje życie towarzyskie.
  4. Doświadczam bólu fizycznego

Następnie nadszedł czas, aby zważyć za i przeciw. Czy korzyści są warte stresu i presji, pod jaką się poddaję? Jaka byłaby różnica, gdybym nie był najlepszym pracownikiem, ale może trzecim lub czwartym najlepszym? Czy to obniżyłoby ocenę mojego szefa wobec mnie? Czy w związku z tym byłbym zwolniony z jakiejkolwiek formy awansu?

Co ważniejsze, co zyskałbym obniżając swój cel? Mniej stresu i bólu da mi więcej energii, aby lepiej wykonywać swoją pracę. Więcej czasu na spędzanie czasu z przyjaciółmi i rodziną da mi więcej satysfakcji niż dążenie do odległego celu.

To może być trudne, jeśli jesteś naprawdę perfekcjonistą, więc dobrym ostatnim krokiem będzie wyznaczenie małych, osiągalnych celów. Pracuj stopniowo i wyznaczaj sobie większe cele, stale dbając o swoje samopoczucie.

Reap of psychosomatic pain - co mówi twoje ciało

Ból psychosomatyczny jest czymś, z czym każdy zetknie się w ciągu swojego życia.

Poświęcenie czasu na próbę rozszyfrowania przyczyn bólu może bardzo pomóc w radzeniu sobie z bólem psychosomatycznym. Ważną rolę odgrywają emocje. Pierwszym krokiem do rozwiązania tego problemu może być więc rozważenie, czy emocje lub stres mogą być z nimi związane i określenie ich.

Następnie przeanalizuj swoją obecną sytuację poprzez rozszyfrowanie wewnętrznych i zewnętrznych czynników stresogennych. To da ci punkty wyjścia do rozpoczęcia zmniejszania przyczyny twoich negatywnych emocji i stresu, które z kolei zmniejszą występowanie twojego psychosomatycznego bólu.

Konkretnie, zmniejsza zewnętrzne stresory przez:

  • Aktualizację oczekiwań poprzez angażowanie się w jasną komunikację
  • Nie bojąc się poprosić o pomoc

I wewnętrzne stresory przez:

  • Stając się świadomym własnego perfekcjonizmu
  • Logiczne jest, że stres, który sam sobie narzuca.

Walka ze stresem to połowa walki. Zdolność do wczesnego wykrywania oznak emocji i angażowanie się w emocjonalne zachowanie regulujące, pomoże zapobiec powstawaniu negatywnych emocji lub w inny sposób złagodzić szkody, które powodują.

O nas

logo-footer

Grupa terapeutów zajmująca się nałogami. Portal poświęciliśmy niebezpiecznemu zjawisku pracoholizmu, które w XXI wieku zbiera coraz to większe żniwo. Kiedyś to nam ktoś pomógł, teraz z naszej wiedzy korzystają inni.

Często czytane

Kontakt
Charakterystyka pracoholików
Dlaczego wypoczynek w pracy jest tak ważny?

Świeże newsy branżowe

Georgia zakazuje syntetycznej marihuany
Leczenie uzależnień - Nadużywanie alkoholu
Jak przetrwać powrót do szkoły
Wszelkie prawa zastrzeżone dla partnerstwodlapracy.pl